Waterwaarden voor uw garnalen.

  Menu

Ook hier geen wetenschappelijke uiteenzetting, maar enkel op eigen ervaring gebaseerde feiten.
Waterwaarde is het belangrijkste punt van de garnaalhouderij. Wil je een beetje kans op slagen hebben dan dien je hier je uiterste zorg aan te besteden. 

Meten is weten!

Ik lees dikwijls ‘mijn garnalen zitten op ‘leidingwater’.  Tja, wat is leidingwater.
Het leidingwater verschilt heel erg van streek tot streek. Nog meer van land tot land.
Dus, dat vind ik maar een wankele parameter om mee verder te gaan. Trouwens, leidingwater is voorzien voor mensen en helemaal niet voor garnalen.
Garnalen zijn veel gevoeliger dan vissen voor de waterwaarden. Dus daar moeten we zeer strikt in zijn.
Persoonlijk wil ik het risico op falen zo klein mogelijk houden en daarom  gebruik ik osmosewater.

Dubito, ergo cogito, ergo sum

Daar ik een methodisdche twijfelaar ben en zelfs sterk aanleun tegen het sceptisisme vermoed ik sterk dat we onze garnalen op verkeerde waterwaarden houden.

Even een mooi voorbeeldje ter illustratie.

Daar ik me volledig gaan toeleggen ben op het kweken van Caridina sp crystal red en black, heb ik alle Neocaridina's verwijderd.

Ik ben beperkt in ruimte en moet een keuze maken.

Uit een bakje werden een bestand van een 150 tal White Pearls verwijderd. Dit bestand vertoonde tekenen van slechte levensvatbaarheid en gebrekkige groei.

Volgende handelinge vonden plaats in chronologische volgorde.

Garnalen, planten, bodem en filter verwijderd.

Ik had de bodem veel te dik gelegd. Ideaal voor de plantjes, maar funest voor de garnalen.

Dus bakje even gereinigd, terug een heel dun laagje (max 1/2 cm) van de originele bodem ingebracht en een bos nog onbekend mos dat ik van een bevriend aquariaan kreeg.

Filter terug geplaatst en bakje gevuld met Osmosewater, iets opgekrikt met mineral salt tot een waarde van KH 1.5 en GH 3, met een µS waarde van 250.

Bakje bevolkt met crystl blacks.

Na een 14 tal dagen zie ik plots een White Pearl op het diner verschijnen, enkele dagen nadien, twee en een week later een derde.

Deze dieren zie ik groeien als kool, wat voordien een duidelijk probleem was.

Soortgelijk scenario bij mijn Vuurtjes en Wildvorm Heteropoda's.

Dus begin ik me meer en meer de vraag te stellen: dienen Neocaridina's als Vuurtjes White pearls en andere op middelhard water gehouden te worden? Is dat een noodzaak of is het een luie gvolgtrekking. Het lukt op doorsnee kraanwater dus het moet maar zo.

Nergens vind ik gegevens over metingen op de vindplaatsen van de wilde soorten. Veel mytheballons dienen nog doorprikt te worden vrees ik.

Persoonlijk vind ik dat ze het veel beter doen op heel zacht water.

 

Conductiviteit en TDS

Conductiviteit is een heel belangrijke waterwaarde, volgens mij zelfs de belangrijkste.
Toch wordt er maar weinig over gesproken. Waarschijnlijk omdat je ervoor een speciaal meettoestel nodig hebt. Je kan geen teststof in potjes ervoor kopen.
Conductiviteit meet de opgeloste zouten en ionen in het water. Ook de ‘vervuilingszouten’. Dus conductiviteit is ook een waardebepaling van de vervuiling in het aquarium.
Naast conductiviteit wordt ook TDS , wat staat voor ‘Total disolved solids’ gebruikt.
Meestal wordt dit laatste in Amerikaanse literatuur als eenheid vermeld.
Ruwweg kan men stellen dat 1 ppm = 2µS
Conductiviteit wordt uitgedrukt in µS (microsiemens) en TDS in ppm (= parts per million)
Belangrijk zijn deze waarden als men garnalen van de ene bak naar de andere gaat overzetten.
Bijvoorbeeld van de winkel naar uw eigen aquarium. Een osmotische shok is hier niet denkbeeldig en kan een langzame tot snelle dood van de diertjes teweegbrengen.
Naar ik vermoed heeft dit veel te maken met ‘het tien kleine negertjes’ fenomeen.
Daarmee bedoel ik het verschijnsel dat juist aangeschafte garnalen één voor één gaan hemelen. Dikwijls met verschillende dagen tussen.
Ligt het verschil tussen beide aquaria vrij hoog, , pas het water van je bak dan aan, aan de waarde van de bak waar ze uit komen. . Verlaag nadien, gespreid over weken de conductiviteit door toevoeging van puur osmosewater of gezuiverd regenwater. Je garnalen zullen er u later dankbaar voor zijn.

Wat is nu de juiste conductiviteit zal je zich waarschijnlijk afvragen.

Persoonlijk advies is: hou die conductiviteit zo laag mogelijk. Met waarden van 200 tot max 300µS zit je goed.

Goede raad van tante..Caridina...Wil je succesvol garnalen houden, koop eerst een conductiviteitsmeter en dan garnalen. Het zal je veel miserie en pleuro's besparen.

Redoxwaarde of ORP

Hier ga ik vrij kort over zijn. Met redox of ORP wordt het potentiaal bedoelt tussen oxidatie en reductie.
Hou die waarde liefst zo hoog mogelijk. Dan denk ik hier aan ongeveer 200mv.  Gaat deze waarde echter constant zakken, dan is er iets loos in je aquarium; Dat wijst erop dat er iets aan het rotten is of dat je filter behoorlijk aan het denitrificeren is.
Blauwalg komt dan op de loer te liggen en deze kan je missen als de pest in een garnalenbak.
Ook deze waarde is niet met een potje te meten en de aanschaf van een redoxmeter is hier dus ook een vereiste.

Garnalen zijn niet vies van een verhoogde redox. Maar hoe krijg je die redox omhoog?

Klik op :

H2O2 als wondermiddel.